Wie wel eens door een verpakkingshal loopt, herkent het meteen: het ritme van machines, rollen folie die zacht suizen, pallets die in een strak schema worden weggezet. En tegelijk ligt er op veel plekken nog een papierstroom naast die fysieke stroom. Een omsteltijd wordt op een whiteboard geschreven, een kwaliteitsafwijking in een map gestopt, een onderhoudsmoment doorgegeven via een kort telefoontje. Dat werkt, tot het niet meer werkt. Niet omdat mensen hun best niet doen, maar omdat de keten sneller is gaan bewegen: meer SKU’s, kortere runs, hogere eisen aan traceerbaarheid en een toenemende druk om verspilling zichtbaar te maken.