De gincategorie is vol, zou je kunnen zeggen. Ronde flessen, botanische etiketten, veel groen en goud. Maar Tolmanns Gin vroeg Van Heertum Design om daartussen karakter en kwaliteit uit te stralen. Directeur Rob van Heertum maakte om dat te bereiken een duidelijke keuze. ‘We kiezen niet bewust voor 'anders dan de rest', maar wel voor wat het merk nodig heeft. Een vierkante fles geeft een ander silhouet, meer rust en meer architectuur tussen alle ronde vormen. In dit geval was dat precies wat Tolmanns nodig had om zich op een vanzelfsprekende manier te onderscheiden.’
Alles op één vlak
De fles is gemaakt van wild flint glas, een materiaal met een lichte groenige gloed dat goed samenwerkt met de kleuren van de drie smaken in het assortiment. Op de voorkant staat een 3D-geprinte afbeelding van de Master Distiller. Het label combineert illustraties op verschillende hoogteniveaus, tekst en hot foil stamping. Geen achterlabel, alles op één vlak. De barcode is als verlengstuk van het label ontworpen.
Tekst loopt door onder afbeelding

Glas is genadeloos
Wild flint glas (een specifiek type helder glas, red.) is prachtig materiaal, maar stelt hoge eisen aan de uitvoering. Van Heertum: ‘Je ziet alles. 3D-print op glas vraagt veel precisie in laagopbouw en hechting, en als je dat combineert met hot foil op het label, moet alles visueel én technisch in balans blijven.’
Productie vroeg betrokken
Die balans bewaken begint vroeg in het proces. Van Heertum betrekt productiepartners al bij de eerste goedgekeurde blueprints, nog voordat drukklare bestanden worden aangeleverd. ‘Als je productie er pas bij haalt nadat het ontwerp klaar is, loop je bijna altijd tegen dingen aan. Details blijken technisch net niet haalbaar, druktechnieken versterken elkaar niet maar werken elkaar tegen, of je moet concessies doen die het ontwerp minder sterk maken.’
Tekst loopt door onder afbeelding

Bij Tolmanns lag de technische uitdaging in de combinatie van materialen en technieken. ‘Zodra je samen met de partners door de technische tekeningen en toleranties loopt, wordt het geen spannend experiment meer maar een beheerst traject.’