Grillworst wordt al jaren verpakt in een meerlaagse laminaatfolie. Het materiaal biedt stevigheid, een goede presentatie in het schap en voldoende houdbaarheid. Tegelijkertijd vragen supermarkten om een omschakeling naar monomaterialen voor vleesverpakkingen. Voor een klant van Flex Film International leidde dit tot de ontwikkeling van een alternatief.
De eerste test liet zien dat de houdbaarheid op niveau bleef. Wel traden er scheurtjes op in het materiaal en liep de folie soms vast op de machine. Op dit moment werkt Flex Film International aan vervolgtesten om deze aandachtspunten verder te optimaliseren.
Effecten van PPWR op verpakken
Om een beeld te krijgen van hoe de implementatie van de PPWR eruitziet, legt Tom Kruiper van Flex Film uit wat de effecten zijn van de nieuwe wet. ‘Naast administratieve verplichtingen heeft de regelgeving directe impact op materiaalkeuze, machine-instellingen, houdbaarheid en doorlooptijd. Tussen een eerste gesprek en daadwerkelijke uitrol zit in de praktijk vaak negen tot twaalf maanden.
Wie nu beweegt, houdt zijn productie wendbaar
Vanaf 12 augustus 2026 moet iedere verpakker een verpakkingsdossier kunnen overleggen. Op diezelfde datum worden ook limieten ingevoerd voor PFAS en zware metalen in verpakkingen. De overgang naar recyclebare monomaterialen wordt vanaf 2030 verder doorgezet.
Voor bedrijven met meerdere verpakkingsvarianten betekent dit dat de benodigde aanpassingen al op korte termijn beginnen. Wanneer per product zes maanden tot enkele jaren nodig is voor een omschakeling, ontstaat er direct een aanzienlijke werklast.
‘Het is geen kwestie van een andere rol folie’, zegt Kruiper. ‘Een aanpassing zoals micronreductie lijkt beperkt, maar heeft in de praktijk impact op het volledige proces. Een overgang van 30 naar 25 micron vraagt om testen op bestaande machines, aangepaste sealinstellingen en een volledige productieronde om de werking te verifiëren.’
Binnen de AGF-sector is deze stap vaak al eerder gezet. In segmenten zoals kant-en-klaarmaaltijden, vlees, vis en zuivel moet deze omslag nog regelmatig plaatsvinden. Daarbij speelt ook de overgang van meerlaagse laminaten naar monobarrièrematerialen. Elke toepassing vraagt om een specifieke benadering.
Realistische keuzes
De PPWR vraagt om afwegingen in plaats van vaste uitgangspunten. Dunner materiaal is niet in alle gevallen de beste oplossing. Monomaterialen zijn niet overal toepasbaar. En een verpakking die theoretisch recyclebaar is, moet in de praktijk ook goed verwerkbaar zijn en de houdbaarheid waarborgen.
‘De uitdaging ligt in het vinden van de juiste combinatie van materiaal, machine, instellingen, houdbaarheid en uitstraling’, meent Kruiper. ‘Dit vraagt om praktijkgerichte kennis van het verpakkingsproces.’
Waar te beginnen
Een eerste stap is het op orde brengen van het verpakkingsdossier. Vanuit daar kan een prioriteitenlijst worden opgesteld: welke verpakkingen zijn het meest urgent, welke het meest complex en welke relatief eenvoudig aan te passen zijn.
Voor bedrijven die ondersteuning zoeken bij flexibele verpakkingen biedt Flex Film International adviesgesprekken en lijnanalyses. Daarbij wordt gekeken naar het product, de gebruikte machines en een haalbare route richting 2030.
www.flexfilm.nl
.png)
