De beste verpakking

Ook bij verpakkingsmaterialen zien we dat. Zo geeft kraftpapier consumenten al snel een duurzaam gevoel. Probleem is hierbij dat er vaak met twee materialen wordt gewerkt; kraft en plastic. Voedsel moet immers voedselveilig verpakt kunnen worden en met alleen papier lukt dat niet. Door het toevoegen van een tweede materiaal, plastic, wordt het recycleproces een stuk ingewikkelder en in de werkelijkheid belandt de verpakking vaak in de verbrandingsoven. Gevoelsmatig maak je als consument de goede keus, maar in de praktijk blijkt dat niet zo te zijn. Veel beter zou het zijn om te werken met mono-materialen: beter te recyclen, en daarmee beter voor het milieu. Plastic is in de basis hierin een prachtige grondstof. Het is licht, sterk, veelzijdig te gebruiken en goedkoop. Maar de afgelopen jaren is plastic in het verdomhoekje beland. Plastic brengt risico’s met zich mee als we het verkeerd verwerken, maar dat is onze eigen  verantwoordelijkheid. We moeten de consument beter infomeren. Laten zien waarom we voor bepaalde materialen kiezen. Tekst en uitleg geven over de keuzes die we maken.
Daar ligt voor zowel producenten van voedingsmiddelen als voor verpakkers een taak. We moeten de consument niet iets aanbieden waarvan ze denken dat het duurzaam is om verkopen te stimuleren. We moeten de consument meenemen in het proces en onder meer uitleggen waarom er voor een bepaalde verpakking wordt gekozen. Zorgen dat de verpakking gerecycled kan worden en communiceren wat de milieueffecten van de gekozen  verpakking zijn. We moeten stoppen met de verpakking die het best verkoopt en beginnen met de beste verpakking te verkopen.