Go Touch Grass zet rundvet op de verpakking

Wie de markt voor natuurlijke huidverzorging bekijkt, ziet vooral plantaardig, vegan en "clean beauty". Go Touch Grass kiest een heel andere strategie. Het jonge merk werkt met tallow, een grondstof die veel consumenten niet kennen en sommige liever niet willen kennen. Oprichter Joel Payne en verpakkingsontwerper Laura Voet van Studio Laura Voet vertellen meer over de keuzes achter het ontwerp.

Tekst gaat verder onder de foto.

V.l.n.r. Joel Payne en Laura Voet.

Restproduct

Voor Joel Payne begon het bij de vraag wat eerlijk, effectief en met respect voor de omgeving gemaakt kan worden. ‘Tallow is eigenlijk een heel mooi restproduct dat veel voedingsstoffen bevat die de huid goed opneemt’, vertelt hij. ‘Daarnaast kun je het lokaal inkopen.’
Dat hij die grondstof dan ook duidelijk laat zien, is voor hem een principekwestie.
‘Mensen horen te weten en te begrijpen wat ze op hun lichaam smeren. Omdat ik volledig achter dit ingrediënt sta, wilde ik het niet wegstoppen of verbloemen.’
Dat niet iedereen meteen warmloopt voor rundvet in een zeepje, weet hij en hij wil niemand pushen om zijn producten te gebruiken. Hij ziet ze als een mooi alternatief voor mensen die vinden dat een product niet per se vegan hoeft te zijn om duurzaam te zijn.

Ruiken door open venster in verpakking

De verpakking moet een eventuele eerste aarzeling wegnemen. De zeepdoos heeft een uitsparing waardoor de consument het product direct kan ruiken, en voor de balsems staan in de winkel fysieke testers.
Dat verlaagt volgens Payne de eerste drempel of vooroordelen.
De merknaam speelt hetzelfde spel met verwachtingen. "Go Touch Grass" is internettaal voor: ga eens offline en zoek de natuur op. Joel koos dat contrast met de ambachtelijke grondstoffen bewust. 'Voor mij is het meer dan een merknaam voor huidverzorging; het is een kleine wake up call.’

Geen retro verpakkingdesign

Een merk dat teruggrijpt op vroeger loopt het risico in nostalgische marketing te blijven hangen. Joel legt de grens bij de inhoud. ‘Nostalgische marketing wordt een trucje als de verpakking "vroeger" schreeuwt, maar het product vol synthetische toevoegingen zit.’ Hij combineert tallow met andere natuurlijke componenten, zodat het product ook voor de consument van nu goed werkt.
Ontwerper Laura Voet ziet het ontwerp dan ook niet als retro. Ze liet zich inspireren door oude landbouw-, kruideniers- en drogisterijverpakkingen, ‘maar dan in modern jasje, door de eigentijdse typografie van het logo en de moderne illustratiestijl.’
De herkomst van het product zit ook in het beeldmerk. ‘Tallow staat letterlijk op de voorkant van de verpakking en ook in de visuele identiteit verwijzen we subtiel naar de oorsprong: de gele vorm in het logo is onder andere geïnspireerd op het oormerk van een koe’, zegt Voet. Dominant mocht dat dierlijke aspect niet worden. ‘Dat is ook niet de kernboodschap die GTG wil overbrengen.’

Tekst gaat verder onder de foto.

Juiste gevoel overbrengen

De verpakking heeft veel merkelementen: ongecoat karton, stevige typografie, illustraties, kleurvlakken, het venster en het logo. Dat die niet met elkaar concurreren, is volgens Voet de essentie van haar werk. ‘De leukste uitdaging als verpakkingsontwerper is ervoor zorgen dat je precies het juiste gevoel en de juiste informatie overbrengt op die paar centimeter die je hebt.’
Ze beoordeelt het ontwerp altijd op twee afstanden. ‘Ik kijk hier ook naar wat de verpakking overbrengt wanneer je die ziet op 1 meter afstand, maar ook als je die in je handen hebt.’ Zowel de herkenbaarheid van het merk als de volgorde van de informatie moet dan kloppen. ‘Als ontwerper begeleid je de consument als het ware door alle informatie heen.’

Karton en recyclebare blikjes

Payne stelde de voorwaarde dat de verpakking moest passen bij het verhaal. De doosjes zijn van karton met FSC-keurmerk en de balsems zijn verpakt in recyclebare aluminium blikjes. Daarmee voldeed Voet aan een voorwaarde van Joel en aan de PPWR-eisen. Ze zag in karton ook de logische keuze: het past bij een terugkeer naar de basis en is goed te recyclen. Samen met de leverancier bekeek ze verschillende soorten, waaronder graspapier. Het ontwerp is gedrukt op de matte kant van het karton om de natuurlijke uitstraling te versterken.
De ondernemer moest één concessie doen. Hij wilde alle verpakkingen in Nederland laten maken. Dat is alleen deels gelukt. ‘Ik wil meer betalen voor lokale productie, maar relatief kleine batches maken het prijsverschil nog te groot.